รีวิว อัลบั้ม STH ของสแตมป์ อภิวัชร์

รีวิว อัลบั้ม STH ของสแตมป์ อภิวัชร์

No Comments
รีวิว อัลบั้ม STH ของสแตมป์ อภิวัชร์

ALBUM REVIEW

แนะนำ/วิจารณ์/แสดงความคิดเห็น

ไม่มีถูก/ไม่มีผิด

ไม่มีเพราะ/ไม่มีไม่เพราะ

อยู่ที่ชอบหรือไม่ชอบเท่านั้น

Album Review คือความคิดเห็นส่วนบุคคล

ทุกอย่างตัดสินด้วยตัวคุณเอง

Artist   : Stamp

Album  : STH

Label   : 123 Records

By        : Bo Boat

Rate     : ****

             “โกอินเตอร์” คำนี้ในช่วงยุค 90’s นี่ถือว่าเป็นคำว่าฮือฮามากนะครับ ศิลปินคนไหนได้ร่วมงานกับศิลปินต่างชาตินี่เรียกว่ากระแสอวยแทบจะเรียกว่าถล่มทลาย แต่ในปัจจุบัน กลายเป็นว่าเดี๋ยวนี้ใครๆ ก็สามารถที่จะร่วมงานกับศิลปินต่างชาติได้ หรือไปเล่นต่างประเทศได้ ถ้าเงินถึง หรือถ้าส่งคลิปผลงานไปแล้วทางนั้นสนใจก็อาจจะได้ร่วมงานกัน สิ่งนี้กลายเป็นเรื่องปกติไปแล้วในวงการดนตรีปัจจุบัน ศิลปินบ้านเราได้ร่วมงานกับคนดนตรีทั้งระดับโลก ระดับภูมิภาค ก็ต้องวัดกันที่ผลงาน หนึ่งในศิลปินจอมขยันของบ้านเราก็คือแสตมป์ อภิวัชร์ ของพวกเรา หนุ่มอารมณ์ดีที่เป็นที่รู้จักของผู้คนส่วนใหญ่ทั่วไปในฐานะหนุ่มอารมณ์ร้องเพลงรักโรแมนติกในสไตล์เพลงป็อป ซึ่งนั่นก็ถูกครับ เฮียแกก็เป็นแบบนั้นแหละ แต่ในอีกด้านนึงในแง่ของความเป็นคนดนตรีเต็มตัว เฮียแตมเป็นคนที่หลงรักในบทเพลงหลายรูปแบบ (อย่าลืมว่าเค้าคือมือกีตาร์สายเมทัลมาก่อน) มาถึงวันที่แกอยากจะมาอยู่ในจุดที่สบายใจนั่นก็คืองานดนตรีทางเลือก ซึ่งครั้งนี้มาแบบไม่ธรรมดากับอัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษทั้งอัลบั้ม ที่เฮียแกลงทุนไปเรียนภาษาอังกฤษเป็นเรื่องเป็นราว คือไปเรียนการออกเสียงให้ได้สำเนียง ซึ่งสิ่งนี้จะส่งผลต่อดนตรีการร้องอย่างไรเรามาดูกันดีกว่า

อัลบั้มนี้มีทั้งหมด 7 เพลง เปิดด้วย Don’t You Go (อย่าเพิ่งไป) ดนตรีเริ่มด้วยจังหวะกลองง่ายๆ กับ Single Note Riff เดินดุ่มๆ รวมๆ กันไป แต่แอบเล่นยากตรงต้องเล่นพร้อมกันในจังหวะยกๆ นี่แหละ ตอนช่วงโหมๆ ก่อนโซโล่ จะเป็นเสียงสับคอร์ด โซโล่จะเป็นเสียงกีตาร์ที่ดูดิบๆ ให้อารมณ์ แบบอัลเตอร์ฯ 90’s ตามวัยผู้แต่ง (กร้ากกก) ผสมเสียงกลองไฟฟ้า ทำให้ดูร่วมสมัยแบบเก๋าๆ The Modern Man (วิถีคนกล้า) เพลงเริ่มต้นด้วย เสียงซินธ์ฯ ทำนองเอเซีย พี่แตมร้องหลบๆ ก่อนเข้าท่อน Hook พุ่งๆ ดี ตัวดนตรีรวมๆ คล้ายเพลงแรก แต่ที่เจ๋งคือเสียงกีตาร์แบบดิบๆ นี่แหละ ที่เล่นน้อยๆ แต่ลงตัว กับตัวดนตรีรวมๆ แบบพอดี ท่อนหลังที่มีเบสเล่นเป็นคอร์ดออน กับซาวด์กีตาร์ติด Delay แบบนี้เจ๋งดี แต่อยากให้เล่นยาวกว่านี้อ่ะ The Devil (ปีศาจ) เพลงช้า Reverb ท่วมจอ ตัวเพลงเป็นเพลงสตรัมคอร์ดเพราะๆ กับเสียงนุ่มๆ ท่อน Hook มีไลน์เครื่องสายโหมๆ หน่อย เพลงนี้เพราะแบบซึมๆ ฟังแบบไม่รู้ความหมายทำให้คิดถึงใครบางคนที่ทองหล่อ (ไม่เกี่ยวๆ 555) ท่อนจบแอบลงคอร์ดเซียน BKK NYC (นิราศนิวยอร์ค) เพลงนี้มีคุณ Pop ETC (ไม่ใช่คนไทยนะ) มาร่วมด้วย เจ๋งที่บรรยากาศแบบโล่งๆ คูลๆ ของกลองและเบส กับกีตาร์ติดพวก Modulation ถัดมา Lucky Man (คนโชคดี) เพลงนี้ร่วมงานกับ Depapepe อินโทรสะใจจังแม้จะเป็นกีตาร์โปร่ง ก็เป็นการร็อคแบบอะคูสติกที่มันว์ไปอีกแบบ เจ๋งมากเพลงนี้ ถัดมา Everything Is You (เธอคือทุกอย่าง) ร้องกับคุณ Mayu Wakisaka เพลงนี้เป็นเพลงที่แสตมป์ออกมาเหมือนตัวเค้าภาคภาษาไทยมากที่สุด ก็เพราะดีครับ แต่ผมแอบไม่ปลื้มแฮะ (โทษทีนะครับจารย์) มันเรียบร้อยไปหน่อย ฟังดูเป็นเพลงไทยสไตล์เฮีย The Beast (อสูรร้ายกลายพันธุ์ฯ) เพลงนี้ร่วมร้องแร๊พภาษาญี่ปุ่นโดยวง P.O.P และเล่นกีตาร์โดยพี่แชมป์ เครสเซนโด้ โคตรมันส์อะครับ จารย์ต้องงี้ครับ (อัลบั้มๆ นึงมันต้องมีเพลงแบบนี้ครับ (กรี๊ดกร๊าดมากท่อนกลางเพลง) ขนาดกีตาร์โปร่งยังสับมันส์เลย ชอบจังฟิลดนตรีแบบนี้

จุดเด่นของอัลบั้มนี้หลายๆ คนอาจจะมองว่าเรื่องภาษาที่แกไปฝึกมาใช่ไหมครับ แต่ผมชอบกีตาร์ในอัลบั้มนี้ ทุกซาวด์ที่เล่นมันเหมาะกับเพลงมากซึ่งสำหรับตัวผม ผมว่ามันเซอร์ไพรส์นะ เพราะก่อนจะฟังอัลบั้มนี้ผมจะนึกถึงตัวเพลงก่อน แต่กลายเป็นว่าซาวด์กีตาร์ในหลายๆ เพลงดันโดนใจซะนี่ คราวนี้เรื่องภาษาไปๆ มาๆ มันทำให้ผมรู้สึกว่ามันมีผลต่อการร้องและรับฟังแฮะ มันดูมีความอินเตอร์เลยนะอย่าง 3 เพลงแรกนี่แบบ เออ เฮ้ย นี่ไม่ใช่แตมป์ นี่หว่า การเรียบเรียงดนตรีโดยรวม มันมีความมินิมอลเล็กๆ ในบางเพลง (แต่บางเพลงนี้ โดเรมอนมาก อะไรครับ ของวิเศษมาก!!! พิเศษมาก พอเหอะ) ทุกอย่างดูลงตัวในขนาดพอดี แต่ถ้าถามว่ามีจุดขัดใจมั้ย มีครับ คือเสียงร้อง ผมว่า 3 เพลงหลักๆ คือ BKK NYC, Lucky Man, Everything Is You เนี่ย ถ้าเป็นคนอื่นร้อง น่าจะดูเหมาะกว่า อย่าง Lucky Man ถ้าได้เสียงกระชากๆ หน่อย (ฟิล Brandon Boyd แห่ง Incubus ไรเงี้ย!!! จะหาจากไหนแตมถาม) น่าจะมันส์ได้อีก ทั้งนี้ทั้งนั้นไม่ใช่แตมป์ร้องไม่ดีนะครับ ผมแค่รู้สึกว่าถ้าหาคนมาร้อง Feat. อีกน่าจะมันส์มากกว่านี้ สรุปผมว่าเป็นการอารัมภบทที่ดีในการเปิดตัวสิ่งใหม่ๆ ที่ดูไม่ซ้ำซาก และอยู่บนพื้นฐานความจริงด้วย เอาจริงๆ ผมอยากให้ศิลปินใหญ่ๆ เบอร์อื่น ทำอะไรแบบนี้ออกมาบ้างเหมือนกันนะครับ โดยรวมงานเจ๋งเลยครับ ชื่นชมๆ

ALBUM REVIEW

แนะนำ/วิจารณ์/แสดงความคิดเห็น

ไม่มีถูก/ไม่มีผิด

ไม่มีเพราะ/ไม่มีไม่เพราะ

อยู่ที่ชอบหรือไม่ชอบเท่านั้น

Album Review คือความคิดเห็นส่วนบุคคล

ทุกอย่างตัดสินด้วยตัวคุณเอง

Artist   : Stamp

Album  : STH

Label   : 123 Records

By        : Bo Boat

Rate     : ****

             “โกอินเตอร์” คำนี้ในช่วงยุค 90’s นี่ถือว่าเป็นคำว่าฮือฮามากนะครับ ศิลปินคนไหนได้ร่วมงานกับศิลปินต่างชาตินี่เรียกว่ากระแสอวยแทบจะเรียกว่าถล่มทลาย แต่ในปัจจุบัน กลายเป็นว่าเดี๋ยวนี้ใครๆ ก็สามารถที่จะร่วมงานกับศิลปินต่างชาติได้ หรือไปเล่นต่างประเทศได้ ถ้าเงินถึง หรือถ้าส่งคลิปผลงานไปแล้วทางนั้นสนใจก็อาจจะได้ร่วมงานกัน สิ่งนี้กลายเป็นเรื่องปกติไปแล้วในวงการดนตรีปัจจุบัน ศิลปินบ้านเราได้ร่วมงานกับคนดนตรีทั้งระดับโลก ระดับภูมิภาค ก็ต้องวัดกันที่ผลงาน หนึ่งในศิลปินจอมขยันของบ้านเราก็คือแสตมป์ อภิวัชร์ ของพวกเรา หนุ่มอารมณ์ดีที่เป็นที่รู้จักของผู้คนส่วนใหญ่ทั่วไปในฐานะหนุ่มอารมณ์ร้องเพลงรักโรแมนติกในสไตล์เพลงป็อป ซึ่งนั่นก็ถูกครับ เฮียแกก็เป็นแบบนั้นแหละ แต่ในอีกด้านนึงในแง่ของความเป็นคนดนตรีเต็มตัว เฮียแตมเป็นคนที่หลงรักในบทเพลงหลายรูปแบบ (อย่าลืมว่าเค้าคือมือกีตาร์สายเมทัลมาก่อน) มาถึงวันที่แกอยากจะมาอยู่ในจุดที่สบายใจนั่นก็คืองานดนตรีทางเลือก ซึ่งครั้งนี้มาแบบไม่ธรรมดากับอัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษทั้งอัลบั้ม ที่เฮียแกลงทุนไปเรียนภาษาอังกฤษเป็นเรื่องเป็นราว คือไปเรียนการออกเสียงให้ได้สำเนียง ซึ่งสิ่งนี้จะส่งผลต่อดนตรีการร้องอย่างไรเรามาดูกันดีกว่า

อัลบั้มนี้มีทั้งหมด 7 เพลง เปิดด้วย Don’t You Go (อย่าเพิ่งไป) ดนตรีเริ่มด้วยจังหวะกลองง่ายๆ กับ Single Note Riff เดินดุ่มๆ รวมๆ กันไป แต่แอบเล่นยากตรงต้องเล่นพร้อมกันในจังหวะยกๆ นี่แหละ ตอนช่วงโหมๆ ก่อนโซโล่ จะเป็นเสียงสับคอร์ด โซโล่จะเป็นเสียงกีตาร์ที่ดูดิบๆ ให้อารมณ์ แบบอัลเตอร์ฯ 90’s ตามวัยผู้แต่ง (กร้ากกก) ผสมเสียงกลองไฟฟ้า ทำให้ดูร่วมสมัยแบบเก๋าๆ The Modern Man (วิถีคนกล้า) เพลงเริ่มต้นด้วย เสียงซินธ์ฯ ทำนองเอเซีย พี่แตมร้องหลบๆ ก่อนเข้าท่อน Hook พุ่งๆ ดี ตัวดนตรีรวมๆ คล้ายเพลงแรก แต่ที่เจ๋งคือเสียงกีตาร์แบบดิบๆ นี่แหละ ที่เล่นน้อยๆ แต่ลงตัว กับตัวดนตรีรวมๆ แบบพอดี ท่อนหลังที่มีเบสเล่นเป็นคอร์ดออน กับซาวด์กีตาร์ติด Delay แบบนี้เจ๋งดี แต่อยากให้เล่นยาวกว่านี้อ่ะ The Devil (ปีศาจ) เพลงช้า Reverb ท่วมจอ ตัวเพลงเป็นเพลงสตรัมคอร์ดเพราะๆ กับเสียงนุ่มๆ ท่อน Hook มีไลน์เครื่องสายโหมๆ หน่อย เพลงนี้เพราะแบบซึมๆ ฟังแบบไม่รู้ความหมายทำให้คิดถึงใครบางคนที่ทองหล่อ (ไม่เกี่ยวๆ 555) ท่อนจบแอบลงคอร์ดเซียน BKK NYC (นิราศนิวยอร์ค) เพลงนี้มีคุณ Pop ETC (ไม่ใช่คนไทยนะ) มาร่วมด้วย เจ๋งที่บรรยากาศแบบโล่งๆ คูลๆ ของกลองและเบส กับกีตาร์ติดพวก Modulation ถัดมา Lucky Man (คนโชคดี) เพลงนี้ร่วมงานกับ Depapepe อินโทรสะใจจังแม้จะเป็นกีตาร์โปร่ง ก็เป็นการร็อคแบบอะคูสติกที่มันว์ไปอีกแบบ เจ๋งมากเพลงนี้ ถัดมา Everything Is You (เธอคือทุกอย่าง) ร้องกับคุณ Mayu Wakisaka เพลงนี้เป็นเพลงที่แสตมป์ออกมาเหมือนตัวเค้าภาคภาษาไทยมากที่สุด ก็เพราะดีครับ แต่ผมแอบไม่ปลื้มแฮะ (โทษทีนะครับจารย์) มันเรียบร้อยไปหน่อย ฟังดูเป็นเพลงไทยสไตล์เฮีย The Beast (อสูรร้ายกลายพันธุ์ฯ) เพลงนี้ร่วมร้องแร๊พภาษาญี่ปุ่นโดยวง P.O.P และเล่นกีตาร์โดยพี่แชมป์ เครสเซนโด้ โคตรมันส์อะครับ จารย์ต้องงี้ครับ (อัลบั้มๆ นึงมันต้องมีเพลงแบบนี้ครับ (กรี๊ดกร๊าดมากท่อนกลางเพลง) ขนาดกีตาร์โปร่งยังสับมันส์เลย ชอบจังฟิลดนตรีแบบนี้

จุดเด่นของอัลบั้มนี้หลายๆ คนอาจจะมองว่าเรื่องภาษาที่แกไปฝึกมาใช่ไหมครับ แต่ผมชอบกีตาร์ในอัลบั้มนี้ ทุกซาวด์ที่เล่นมันเหมาะกับเพลงมากซึ่งสำหรับตัวผม ผมว่ามันเซอร์ไพรส์นะ เพราะก่อนจะฟังอัลบั้มนี้ผมจะนึกถึงตัวเพลงก่อน แต่กลายเป็นว่าซาวด์กีตาร์ในหลายๆ เพลงดันโดนใจซะนี่ คราวนี้เรื่องภาษาไปๆ มาๆ มันทำให้ผมรู้สึกว่ามันมีผลต่อการร้องและรับฟังแฮะ มันดูมีความอินเตอร์เลยนะอย่าง 3 เพลงแรกนี่แบบ เออ เฮ้ย นี่ไม่ใช่แตมป์ นี่หว่า การเรียบเรียงดนตรีโดยรวม มันมีความมินิมอลเล็กๆ ในบางเพลง (แต่บางเพลงนี้ โดเรมอนมาก อะไรครับ ของวิเศษมาก!!! พิเศษมาก พอเหอะ) ทุกอย่างดูลงตัวในขนาดพอดี แต่ถ้าถามว่ามีจุดขัดใจมั้ย มีครับ คือเสียงร้อง ผมว่า 3 เพลงหลักๆ คือ BKK NYC, Lucky Man, Everything Is You เนี่ย ถ้าเป็นคนอื่นร้อง น่าจะดูเหมาะกว่า อย่าง Lucky Man ถ้าได้เสียงกระชากๆ หน่อย (ฟิล Brandon Boyd แห่ง Incubus ไรเงี้ย!!! จะหาจากไหนแตมถาม) น่าจะมันส์ได้อีก ทั้งนี้ทั้งนั้นไม่ใช่แตมป์ร้องไม่ดีนะครับ ผมแค่รู้สึกว่าถ้าหาคนมาร้อง Feat. อีกน่าจะมันส์มากกว่านี้ สรุปผมว่าเป็นการอารัมภบทที่ดีในการเปิดตัวสิ่งใหม่ๆ ที่ดูไม่ซ้ำซาก และอยู่บนพื้นฐานความจริงด้วย เอาจริงๆ ผมอยากให้ศิลปินใหญ่ๆ เบอร์อื่น ทำอะไรแบบนี้ออกมาบ้างเหมือนกันนะครับ โดยรวมงานเจ๋งเลยครับ ชื่นชมๆ